dec 072016
 

Spraakwaterartikel door Matthijs Bonvanie – Het wonder der geboorte, wat een schoonheid en weelde! Ik kan iedereen geruststellen: de meeste van de clichés zijn waar. Er gaat een wereld voor je open, waar ook een boel spullen bij horen die je nog nooit eerder in je leven hebt gebruikt. Die worden agressief aan je verkocht door de babyhandelaren, “want je wil toch het beste voor je kind?” Het is tijd om de blauwroze wolk eens door te prikken.

1) Wat is het idee achter een romper?

Baby’s dragen dezelfde kleding als wij;  je krijgt een broek en een shirt aan, sokjes en ter vervanging van de onderbroek: een luier. Tijdens de koude nachten mag je er zelfs een muts bij op. Er is echter één ding volstrekt verwarrend en onlogisch, en het draagt de naam ‘romper’. Voor wie het niet weet, een romper is precies een overall zonder broekspijpen, buiten het feit om dat je hem onder de rest van je kleren draagt in plaats van over.

Je zou denken dat het een gewoon onderhemd is en daar zou ik bij in kunnen komen. Wat is er dan mee aan de hand? Waarom maak je hier zo’n probleem van?

Het ding heeft onderaan drie drukknopen, waarmee je hem vastmaakt onder de luier door. Omdat je dat niet kent van jezelf overkomt mij telkens hetzelfde. Ik kleed met goede zorg het kind aan, maar vergeet de romper te sluiten zodat ik, nadat ik eindelijk een broek heb aangetrokken over alle krullende teentjes en schoppende beentjes, krommende knieën en een geluierde bips, tot de ontdekking kom dat ik de romper ben vergeten dicht te maken, zodat ik diezelfde broek weer over diezelfde bips en knieën en benen en tenen weer uit mag trekken, de romper één-en-twéé-en-dríe dicht mag drukken en mijzelf inmiddels begin af te vragen of die romper al dit gedoe wel waard is, voordat de broek voor de derde en laatste maal zijn vaste, korte maar zeer langdurige route aflegt.

Waarom niet gewoon een hemd, als normale mensen hebben? Wat heeft een baby aan een flap onderlangs met drukknopen?

2) Waarom is al het babyspul zo kinderachtig?

Loop een willekeurige babyzaak binnen. In Groningen zitten de drie grootste franchisers direct naast elkaar op de meubelboulevard, zodat je er goed vergelijkend onderzoek kan doen. Wat opvalt is ROZE en BLAUW. Frappant is dat het spectrum paspoppen kleurrijker is dan de kleren die ze dragen, van donker, via verschillende vormen van getint, tot blank. Maar dat is misschien een onderwerp voor een ander keer.

Het tweede is dat je wordt begroet door een berg spullen met grote opdruk van een geanimeerd dier: konijn Nijntje en het hondenduo Woezel/Pip. Hier begaan de lui van de marketing wat mij betreft een denkfout. Een pasgeborene ziet bijna niets. Die heeft al de grootste moeite zijn eigen ouders te herkennen. De eerste maanden, misschien wel jaren, is er onvoldoende ontwikkeling om een duidelijke band te hebben met alles van N/W&P-kaliber. Kinderen van deze leeftijd hebben toch niets aan deze opdrukken?

De producten zouden moeten worden gericht aan de daadwerkelijke koper en gebruiker: de ouders. De meeste spullen roepen alleen weerstand bij mij op. Ik kies niet enkel vanuit budgetaire redenen om een basisset. Ik zou alleen zo graag alles kopen zonder N/W&P, maar met een patroon dat mij daadwerkelijk aanstaat. Er zit een marketingniche in de babymarkt; ondernemers, grijpt uw kans!

3) Waarom al die verkleinwoorden?

Stappenplannetje voor een algeheel ergernisje. Doe een belletje naar een willekeurig bovengenoemd babyzaakje. Probeer een medewerkertje aan het lijntje te krijgen dat je een vraagje voorlegt over een productje dat in de schapjes ligt. En luister of je in hun antwoordje iets kan ontdekken dat niet verkleind is; er zijn vaatwasbare speentjes voor je kindje, een baby’tje heeft een tweede dekentje nodig in het babybedje, voor als er eentje vies is, je dochtertje moet toch echt een stoeltje in het badje.

Dit irriteert als een luier zonder talk. Een spuugdoekje is niet groter dan een zakdoek. Een baby is per definitie klein, uitzonderingen daargelaten. Waarom vind je het nodig om alles te verkleinen, wat van zichzelf al overduidelijk klein is?

Hetzelfde geldt voor verloskundigenpraktijkjes, een kraamorganisatietje, een kinderdagverblijfje.

Ik ga nu luisteren of het hartje klopt.” klopt voor mij niet. Wanneer wordt een hartje een hart? Moeten alle kinderen eerst langs de tovenaar van Oz?

Doe een spraytje op het billendoekje en zorg dat je het plassertje goed van boven naar beneden schoonveegt en ook alle plooitjes meepakt.” laat deze instructie toch minder belangrijk klinken dan het is. Het is hoog tijd om eens acceptabele termen te zoeken voor geslachtsdelen die we met zijn allen in het gangbare verkeer in de mond durven nemen.

Zullen we samen een boekje lezen?” maar menig literair werk is handzamer dan zo’n kolossaal prentenboek.

Nu wil ik absoluut niet klagen over alle de kunde van alle zorgmedewerkers, iedereen heeft me fantastisch geholpen. Het is eerder een algemeen klachtje.

Grote uitzondering op dit verhaal wordt gevormd door luiers. Kennelijk heeft men in de zuigelingenindustrie toch ontzag voor een heerlijke volle broek. ‘Luiertje’ doet afbreuk aan die prestatie.

Enfin, wie het weet mag het zeggen via publicacie@gdskalliope.nl . Ik voel me toch geroepen af te sluiten met een kleine disclaimer: er zijn geen kinderen onnodig getraumatiseerd bij het schrijven van dit artikel of het voorbereidend onderzoek.