Spraakwaterartikel door Erik Houwing – Numerus fixus, meeloopdagen, propedeuses. Het is tegenwoordig wat ingewikkelder om aangenomen te worden voor een bachelor studie dan een aantal jaar geleden. Meer studenten, minder geld en veel uitval betekent dat universiteiten maar ook HBO’s strenger geworden zijn. Om studentuitval te voorkomen wordt het moeilijker gemaakt om toegelaten te worden tot een studie, maar wordt er ook meer druk uitgeoefend op studenten tijdens de studie om beter hun best te doen. En daar houdt het niet bij op. Eenmaal klaar met je bachelor herhaalt dit proces zich opnieuw. Wil men toegelaten worden tot een master dan wordt er opnieuw gekeken naar je resultaten, je motivatie en je extracurriculaire activiteiten. Veel universiteiten proberen een systeem te creeren waarbij ze studenten mogen weigeren voor de meeste masterprogramma’s, zolang ze maar een studie aanbieden die toegankelijk is voor iedereen. Wil men later een phd gaan doen, solliciteren bij de overheid, of een traineeship doen bij een goed bedrijf, dan herhaalt dit proces zich nog een keer. De vraag is dan ook, hoe goed moet je zijn? Het antwoord is duidelijk: Goed! Beter dan dan de rest. Dit betekent dat je dan ook goed je best moet doen, meer dan dat de rest doet.

Dit wordt dan ook duidelijk in mijn persoonlijke zoektocht naar een stageplaats. Na veel gesolliciteerd te hebben, veel afgewezen te zijn, en soortgelijke verhalen gehoord te hebben van medestudenten kom ik tot een conclusie: er zijn verdomd veel andere goede studenten die ook op zoek zijn naar stages, proberend om beter te worden dan de rest, proberen om ervaring op te doen, een netwerk op te bouwen. Veel reacties die ik zelf gekregen heb, maar ook van medestudenten gehoord heb, blijkt de lichting die nu op zoek is naar een stageplaats bij de Nederlandse overheid en Nederlandse ambassades groter dan voorheen te zijn, maar ook beter gekwalificeerd. Het is niet raar om te horen dat er meer dan tachtig studenten hebben gesolliciteerd voor een bepaalde functie ergens in Den Haag, Wellington of Pristina met een hoger dan voorheen aantal gekwalificeerde studenten. Ik heb generieke antwoorden gehad op mijn eigen sollicitaties, zoals deze:

‘In verband met het grote aantal sollicitaties hebben we lastige keuzes moeten maken. We hebben gelet op de kwaliteit van de motivatiebrief (aanhef, opmaak, taal, opbouw, lengte), studieachtergrond, activiteiten (extra-curriculair, relevante werk- en buitenlandervaring) en talenkennis.’

Maar ook iets meer persoonlijke:

‘Beste Erik Houwing,
Hartelijk dank voor je interesse in en sollicitatie voor de stageplaats op de Politieke Afdeling van de Nederlandse Ambassade in Berlijn. Helaas moeten we je melden dat we je de stage niet kunnen aanbieden. Nogmaals dank voor je interesse. Veel succes met je verdere studies en evt. andere stageplekken‘.

Mijn advies aan iedereen is dan ook om ervoor te zorgen dat je beter bent dan de rest, maar ook om er goed over na te denken hoe en wat. Zelfs met twee masters is het niet makkelijk om een stage te vinden, als je niet meer ingeschreven staat bij een Nederlandse universiteit. Zonder een stage vind je weer geen baan, aangezien werkervaring belangrijk is, net zoals extra-curriculaire activiteiten. Het is dus belangrijk dat je daarom al van redelijk vroeg in je studiefase werkt aan jezelf om beter dan de rest te worden. Waar is een betere plek om te beginnen dan een bestuursjaar bij de GDS? Zelfs mensen die psychologie hebben gestudeerd zullen moeten opboksen tegen een groot aantal mensen die misschien niet beter zijn, maar op papier wel beter overkomen.

Deze week heb ik al drie afwijzingen mogen ontvangen, maar erg vind ik dat niet meer. Hoewel het misschien wel leuk was geweest om uitgenodigd te worden op een gesprek (het is zeker goed voor mijn ego geweest), maakt het voor mij niet meer uit. Ik zit vanaf eind augustus, begin september in Parijs.