Spraakwaterartikel door Ivo Seinen – Geen mens die het in huis heeft liggen, geen kind die weet wat je ermee bedoelt. Het telefoonboek. Tot 10 jaar terug lag het standaard in huis bij de telefoon als hulpmiddel om telefoonnummers te vinden van mensen of bedrijven waarmee je in contact wenste te treden. Grote gele boekwerken waren het, zo massief dat grof geweld van kinderen het boek niet verloren kon laten gaan.

Met de komst van internet en een geïntegreerde contactenlijst op de moderne mobiele telefoon lijkt het gele boek voorgoed verleden tijd. Maar daar blijft het niet bij. Ook het statige stenen telefoonboek van Groningen, pal naast het Groningen CS, brokkelt in statigheid af sinds het niet langer uniek symbool staat voor communicatiegigant KPN, maar tevens langharige, bierdrinkende en feestende studenten huisvest. Tevens kunnen deze langharige, bierdrinkende en feestende prominente pikken en hertjes sporten in het (voormalige) KPN-complex.

We zien de laatste decennia meer dat het kantoor fenomeen het afbrokkelt en dat hoofdkantoren zich willen vestigen op hotspots als de Zuidas Amsterdam. Leegstand in kantoren neemt toe, en nieuwe bestemmingen dienen gevonden te worden.

Laten we hopen dat deze hertjes en pikken in het telefoonboek de weg naar de Munnekeholm weten te vinden en zich van hun eloquentste en welbespraakte kant laten zien. Dan mogen ze hun tegenstanders op hun nummer zetten, een originele debatlijn neerzetten, en winnen volgens het boekje.